Sinds 1 december 2024 is Wendy Bakker brugfunctionaris op IKC De Poolster in Heerhugowaard. In een half jaar tijd heeft zij in die bijzondere functie al veel gezinnen van de school kunnen helpen. Soms gaat het om iets kleins, zoals een kind helpen aan een paar gymschoenen uit de weggeefhoek. Of ervoor zorgen dat er maandverband ligt in de meisjes toiletten van groep 7 en 8. Soms verwijst ze ouders door naar hulpverlening. “Het gaat erom dat kinderen mee kunnen doen en niet buitengesloten worden”, vertelt Wendy.
‘Ik kan naast ouders gaan staan en rustig met hen meekijken’
Wat doet een brugfunctionaris?
Een brugfunctionaris is letterlijk de brug tussen school en ouders. Wendy staat vaak op het schoolplein om ouders laagdrempelig aan te spreken. Of aangesproken te kunnen worden. Ze helpt bij opvoedvragen, praktische problemen of zorgt dat ouders de juiste weg vinden naar hulp. “Een leerkracht heeft daar minder tijd en gelegenheid voor met de verantwoordelijkheid voor een gehele klas. Ik kan naast ouders gaan staan en rustig met hen meekijken.”
Meedoen op school
Een belangrijk hulpmiddel om mee te kunnen doen is de Dijk en Waard Pas van de gemeente. Daarmee kan de ouderbijdrage worden betaald waarvan onder andere schoolreis en een cadeautje met Sinterklaas wordt bekostigd. Ook verwijst Wendy ouders graag naar het Jeugdfonds Sport & Cultuur die kan helpen bij de bijdrage voor sportclub, dans- of muziekles of ze helpt bij het aanvragen van een fiets of laptop voor de middelbare school. “Het gaat er niet alleen om dat er geld is. Het gaat om meedoen. Geen enkel kind mag buiten de boot vallen.”
Meer dan geld
Volgens Wendy is bestaanszekerheid dan ook breder dan alleen financiële zekerheid. “Niemand wil buiten de maatschappij vallen. Kinderen niet, maar ook hun ouders niet. Als je de taal bijvoorbeeld niet spreekt, kun je ook niet goed meedoen. Je mist informatie vanuit school omdat je de brieven niet kan lezen, je hebt geen sociale contacten en de kansen op werk zijn minder. Bestaanszekerheid betekent dat je erbij hoort, dat je mee kunt doen in de samenleving. Ik verwijs deze mensen naar het taalhuis van de bibliotheek en probeer zelf met ze in gesprek te blijven, soms met handen en voeten, maar ik blijf in contact.”
Werkende armen
Veel ouders vinden het moeilijk om hulp te vragen. Schaamte speelt daarbij een grote rol. Wendy probeert die drempel te verlagen door zichtbaar te zijn en vertrouwen op te bouwen. “De groep die onder een bepaalde inkomensgrens valt,” wordt vaak al automatisch verwezen naar instanties als de Voedselbank of de Dijk en Waard Pas. Daarnaast is er echter een groot aantal gezinnen met 2 werkende ouders die het evengoed financieel niet makkelijk hebben. Deze ‘werkende armen’ vallen letterlijk buiten alle regelingen en kunnen soms nauwelijks het hoofd boven water houden. Een combinatie van hoge vaste lasten, zoals woonlasten en kinderopvang, kan ervoor zorgen dat er, ondanks werk, te weinig geld overblijft. Ruimte voor extraatjes als trakteren op school, je kind op een voetbalclub doen of naar een partijtje laten gaan is er eigenlijk niet. “Vanuit school proberen we bijvoorbeeld de voorwaarden voor traktaties te bespreken, zodat er geen grote verschillen ontstaan.”
Schaamte doorbreken
“Het is bekend dat mensen gemiddeld vijf jaar wachten voordat ze hulp zoeken. Dan zijn de problemen vaak al groot. Daarom is het belangrijk dat mensen eerder aan de bel trekken. Ik hoop met mijn aanwezigheid op het schoolplein deze drempel te verlagen. Spreek me aan, en ik kijk wat ik kan doen. Als mensen worden afgewezen bij een instantie is het persoonlijk. Als mijn aanvraag wordt afgekeurd ben ik des te gemotiveerder om andere opties te proberen.”
Hoop voor de toekomst
Het werk van de brugfunctionaris is mogelijk door een subsidie van het ministerie van OCW die drie jaar loopt. Wendy hoopt dat deze functie behouden blijft en wellicht zoals in andere regio’s door de gemeente voortgezet zal worden. “We zien nu al hoeveel verschil het maakt. Ouders en kinderen voelen zich gesteund, en dat geeft iedereen meer bestaanszekerheid.”
